Haydi Gel Benimle Ol...

24/5/2006 - İNSAN KENDİSİNİN DURAĞI

İNSAN KENDİSİNİN DURAĞI

 

Sonra aramıza yollar girdi...
Uzun bir yolculuk içimdeyiz;
biraz hayat,biraz rüya,biraz da aşk...
Nedensiz bir korku gelirdi,senden önce
Gelecekten çaldığımızı düşündüğüm anların korkusuydu bu
Ve biliyorudum bedelinin,
hiç bitmeyen sensizlikle ödeneceğini...
''Yargılama,yargılanırsın''demiştin.
Kabullendim herşeyi,herkesi koşulsuz sevmeyi...
Duvarındaki resimde olduğu gibi,
Bağışlayan gülümseyişi anladım...
Hep bir gitme vaktinin,görülmeyen nedeniyle geldiğini;
kaybetmenin,asla,ilk anda ne kazandırdığını göstermediğini...
İnsan kendisinin durağı;
Yollara çıktıkça,ya eksilirsin ya da çoğalır...
Yerinde bıraktığın her yol tabelasında,
bir mola verirsin anlamak için:
Şimdi sen yolun neresindesin?
Yaşarken ölmektir bazen,hayatın gerçeği...
Uyandığında başlar bazen rüya;bilemezsin.
Yitirilmemişse büyüsü,aşktır anlarsın.
Ben rüyadayım.
Bir sabah yine yanında uyanmak için...
Bir sabah yitirmeden,anlatmak için...
Peki,sen... 
Şimdi yolun neresindesin?
Seni hep o kırgın cennetimin ışığında düşlerken...
Özlerken...
                                       CEZMİ ERSÖZ

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu
Yorum yaz!

<- Son Sayfa :: Sonraki Sayfa ->

Hakkımda

Bu site diğer sitemim devamı ya da daha gelişmiş bi şekli olarak hizmete girmiştir... Gönlü şiire ve Aşk'a açık her cins varlığı bekliyorum... Mesela bu blogla bi gül de olabilirsiniz, bi kaktüs'de...

Bağlantılar

Ana Sayfa
Profilim
Arşiv
Arkadaşlarım
e-posta

Kategoriler

Arkadaşlarım