|
Sonra aramıza yollar girdi...
Uzun bir yolculuk içimdeyiz;
biraz hayat,biraz rüya,biraz da aşk...
Nedensiz bir korku gelirdi,senden önce
Gelecekten çaldığımızı düşündüğüm anların korkusuydu bu
Ve biliyorudum bedelinin,
hiç bitmeyen sensizlikle ödeneceğini...
''Yargılama,yargılanırsın''demiştin.
Kabullendim herşeyi,herkesi koşulsuz sevmeyi...
Duvarındaki resimde olduğu gibi,
Bağışlayan gülümseyişi anladım...
Hep bir gitme vaktinin,görülmeyen nedeniyle geldiğini;
kaybetmenin,asla,ilk anda ne kazandırdığını göstermediğini...
İnsan kendisinin durağı;
Yollara çıktıkça,ya eksilirsin ya da çoğalır...
Yerinde bıraktığın her yol tabelasında,
bir mola verirsin anlamak için:
Şimdi sen yolun neresindesin?
Yaşarken ölmektir bazen,hayatın gerçeği...
Uyandığında başlar bazen rüya;bilemezsin.
Yitirilmemişse büyüsü,aşktır anlarsın.
Ben rüyadayım.
Bir sabah yine yanında uyanmak için...
Bir sabah yitirmeden,anlatmak için...
Peki,sen...
Şimdi yolun neresindesin?
Seni hep o kırgın cennetimin ışığında düşlerken...
Özlerken...
CEZMİ ERSÖZ |